Μια από τις πιο αμφίρροπες ψηφοφορίες των τελευταίων ετών αναμένεται σήμερα το μεσημέρι στο Eurogroup, καθώς οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης καλούνται να επιλέξουν νέο πρόεδρο μεταξύ του Έλληνα Κυριάκου Πιερρακάκη και του Βέλγου Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ. Σύμφωνα με τους Financial Times, το αποτέλεσμα παραμένει αβέβαιο, αφού αρκετές χώρες αρνούνται να αποκαλύψουν εκ των προτέρων την πρόθεσή τους, ενώ οι δύο υποψήφιοι μοιράζονται κοινή κομματική «οικογένεια» — το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα — γεγονός που διασπά την ψήφο των συντηρητικών.
Η κατανομή δυνάμεων στο Eurogroup καθιστά την ψηφοφορία κρίσιμη και ιδιαίτερα ρευστή. Το ΕΛΚ διαθέτει εννέα μέλη, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν πέντε, οι Φιλελεύθεροι τέσσερα και η ακροδεξιά δύο. Για να αναδειχθεί κάποιος νικητής απαιτείται η υποστήριξη τουλάχιστον δέκα υπουργών Οικονομικών. Πέρα από κομματικές ταυτότητες, η επιλογή θα καθοριστεί από το ποιος πείθει ότι μπορεί να καθοδηγήσει την ευρωζώνη σε μια περίοδο γεμάτη δημοσιονομικές προκλήσεις, αβέβαιη ανάπτυξη και θεσμικές εκκρεμότητες που αφορούν την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.
Οι FT επισημαίνουν ότι το έργο του επόμενου προέδρου δεν θα είναι απλώς διαχειριστικό. Θα κληθεί να χαράξει κατεύθυνση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωζώνης, να συγκρατήσει τα υψηλά επίπεδα χρέους και να αντιμετωπίσει τις παρεκκλίσεις δαπανών αρκετών κρατών. Παράλληλα, θα έχει να διαχειριστεί την προώθηση της ψηφιακής μορφής του ευρώ και την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών — ζητήματα που βρίσκονται εδώ και χρόνια στην ευρωπαϊκή ατζέντα χωρίς ουσιαστική πρόοδο.
Το προφίλ και τα επιχειρήματα Πιερρακάκη
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης προβάλλει ως βασικό επιχείρημα την πορεία ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας μετά από μια δεκαετία βαθιάς κρίσης, μνημονίων και περικοπών. Όπως τονίζουν πηγές στις Βρυξέλλες, το αφήγημά του βρίσκει απήχηση σε χώρες που αναζητούν ένα «success story» εντός της ευρωζώνης, ένα παράδειγμα δημοσιονομικής προσαρμογής που μετατράπηκε σε ανάπτυξη.
Ο ίδιος δήλωσε στους Financial Times ότι η εμπειρία της Ελλάδας μπορεί να αποτελέσει «ευρωπαϊκό μάθημα». Υπενθυμίζει ότι η χώρα έχει πλέον πρωτογενές πλεόνασμα, καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και βλέπει το δημόσιο χρέος της να μειώνεται σταθερά. Με αυτή τη ρητορική επιχειρεί να πείσει ότι μπορεί να εμπνεύσει χώρες με υψηλό χρέος αλλά και να καθησυχάσει τους «βόρειους» εταίρους που παραδοσιακά προκρίνουν δημοσιονομική πειθαρχία.
Οι προκλήσεις για τον Βαν Πέτεγκεμ
Από την άλλη πλευρά, ο Βέλγος υπουργός Οικονομικών Βίνσεντ Βαν Πέτεγκεμ προβάλλει ως πιο «θεσμικός» και σταθερός διαχειριστής, επιχειρώντας να κερδίσει τη στήριξη όσων επιθυμούν συνέχεια και μετριοπάθεια στη γραμμή του Eurogroup. Ωστόσο, η υποψηφιότητά του φαίνεται να επηρεάζεται από ένα διπλωματικό αγκάθι: την εκκρεμή στάση του Βελγίου απέναντι στη χρήση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας.
Η θέση των Βρυξελλών έχει προκαλέσει δυσαρέσκεια στις χώρες της Βαλτικής και στη Φινλανδία — τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Κιέβου. Αυτό θεωρείται πως ενδέχεται να κοστίσει στον Βαν Πέτεγκεμ πολύτιμες ψήφους, σε μια χρονική στιγμή όπου καμία ψήφος δεν θεωρείται δεδομένη.
Παρά τις πιέσεις, ο ίδιος εμφανίζεται βέβαιος: «Σε έναν κόσμο αβεβαιότητας, η σταθερή ηγεσία είναι το ισχυρότερο πλεονέκτημα της ευρωζώνης», σημείωσε στους FT, υπογραμμίζοντας ότι νιώθει «ισχυρή υποστήριξη εντός της ομάδας».
Οι χώρες–κλειδιά και το μεγάλο αίνιγμα
Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα προκύπτει από την άρνηση πολλών χωρών να τοποθετηθούν δημόσια. Οι «Big Four» της ευρωζώνης — Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία — αποφεύγουν να υποδείξουν προτίμηση, γνωρίζοντας ότι η επιλογή τους θα έχει βαρύτητα και πιθανότατα θα καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα.
Οι λόγοι της σιωπής ποικίλλουν: κάποιες χώρες ζυγίζουν γεωπολιτικά συμφέροντα, άλλες εξετάζουν την προσωπική χημεία με τους υποψηφίους, ενώ μερικές θέλουν να διαπραγματευτούν ανταλλάγματα για μελλοντικές ευρωπαϊκές θέσεις.
Η επόμενη μέρα
Όποιος εκλεγεί θα βρεθεί μπροστά σε ένα δύσκολο περιβάλλον, με την ευρωζώνη να αναπτύσσεται υποτονικά και τις δημοσιονομικές πιέσεις να αυξάνονται. Η θέση του προέδρου του Eurogroup δεν είναι απλώς συντονιστική· είναι ρυθμιστική για τη σταθερότητα και τη συνοχή της νομισματικής ένωσης. Το αποτέλεσμα, λοιπόν, δεν αφορά μόνο δύο υποψηφίους αλλά την ίδια την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια.
Μ. Συρεγγέλα: Υπέβαλε αναφορά στη Βουλή κατά της Ζ. Κωνσταντοπούλου
Ολυμπία Τουμαζάτου: η Πρόεδρος που επανέφερε την ΟΝΝΕΔ στο προσκήνιο της Δυτικής Αθήνας
Κλιματισμός, νέες τεχνολογίες και «δεύτερη ζωή» για τα παλαιότερα τρένα του Μετρό και του ΗΣΑΠ – Επενδύσεις άνω των 200 εκατ. ευρώ. ΗΣΑΠ Σε τροχιά…
Σε μια περίοδο που η νεολαία συχνά αντιμετωπίζεται είτε ως πρόβλημα είτε ως επικοινωνιακό άλλοθι, στον Άλιμο συντελείται κάτι διαφορετικό και ουσιαστικό. Η ενεργοποίηση του…
Να διδαχθεί από την Ελλάδα στα θέματα κράτους πρόνοιας, καλεί το περιοδικό Focus την υπουργό Εργασίας Μπέρμπελ Μπας (SPD), υποδεικνύοντας κυρίως τις ελληνικές μεταρρυθμίσεις στην…
Μήνυση κατέθεσε ο Άδωνις Γεωργιάδης στην Κωνσταντοπούλου – Νέα κόντρα ανάμεσα προκάλεσαν όσα είπε το πρωί της Τρίτης η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, η οποία…
