Αρθρογραφεί ο: Γιώργος Κατημερτζής Δημοτική
Υπάρχει μια αντίληψη που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία ως Δημοτική
«απειλή», κάθε επιχειρηματική επένδυση ως «ύποπτη» και κάθε συνεργασία με την αγορά ως υποχώρηση απέναντι στα «επιχειρηματικά συμφέροντα». Η ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής Καισαριανής αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ιδεολογικής προσέγγισης που διαχρονικά εκφράζουν το ΚΚΕ και η «Λαϊκή Συσπείρωση». Πρόκειται για μια αντίληψη που μπορεί να εξυπηρετεί πολιτικά αφηγήματα και συνθήματα περασμένων δεκαετιών, αδυνατεί όμως να δώσει πειστικές απαντήσεις στις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και στην αναπτυξιακή προοπτική μιας σύγχρονης πόλης.
Η Καισαριανή δεν μπορεί να πορευτεί με τη λογική ότι η ανάπτυξη αποτελεί αντίπαλο της κοινωνίας. Αντιθέτως, η ανάπτυξη είναι εκείνη που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η κοινωνία να αποκτά καλύτερες υποδομές, περισσότερες ευκαιρίες για τη νέα γενιά και μεγαλύτερη οικονομική αυτάρκεια. Όταν μια δημοτική αρχή παρουσιάζει ως πολιτική επιτυχία την απομάκρυνση κάθε ιδιωτικής συμμετοχής από τις αθλητικές εγκαταστάσεις, στην πραγματικότητα παραδέχεται ότι επιλέγει την απομόνωση αντί της αξιοποίησης των δυνατοτήτων που προσφέρει η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Ασφαλώς και η δημοτική περιουσία δεν ανήκει σε κανέναν επιχειρηματία. Ανήκει στους δημότες. Όμως άλλο πράγμα είναι η προστασία της δημόσιας περιουσίας και εντελώς διαφορετικό η άρνηση οποιασδήποτε συνεργασίας που μπορεί να οδηγήσει στην αναβάθμισή της. Η δημόσια διοίκηση δεν καλείται να λειτουργεί ως αντίπαλος της ιδιωτικής οικονομίας αλλά ως θεματοφύλακας του δημοσίου συμφέροντος, διαμορφώνοντας σαφείς κανόνες, απόλυτη διαφάνεια και αυστηρούς όρους, ώστε κάθε συνεργασία να αποδίδει προστιθέμενη αξία στην τοπική κοινωνία.
Η διεθνής εμπειρία είναι απολύτως ξεκάθαρη. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις οι αθλητικές εγκαταστάσεις συντηρούνται, αναβαθμίζονται και εκσυγχρονίζονται μέσα από συμπράξεις, χορηγίες, επενδύσεις και συνεργασίες με ιδιωτικούς φορείς, χωρίς ποτέ να χάνεται ο δημόσιος χαρακτήρας τους. Η αντίληψη ότι το κράτος ή ο δήμος οφείλει να χρηματοδοτεί αποκλειστικά κάθε ανάγκη, απορρίπτοντας κάθε εξωτερικό πόρο, δεν αποτελεί κοινωνική πολιτική· αποτελεί συνταγή στασιμότητας.
Εξίσου προβληματική είναι και η προσπάθεια συλλογικής απαξίωσης κάθε επιχειρηματικής παρουσίας στον χώρο του αθλητισμού, με επίκληση ορισμένων αρνητικών παραδειγμάτων από διαφορετικές ομάδες της χώρας. Είναι προφανές ότι υπήρξαν περιπτώσεις κακοδιαχείρισης ή εγκατάλειψης συλλόγων. Από αυτό όμως δεν μπορεί να συναχθεί ότι κάθε επιχειρηματίας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Με την ίδια λογική θα έπρεπε να θεωρήσουμε ότι κάθε δημόσια διοίκηση είναι αναποτελεσματική επειδή υπήρξαν αποτυχημένοι δήμαρχοι. Οι γενικεύσεις, δυστυχώς, δεν αποτελούν πολιτικό επιχείρημα· αποτελούν ιδεολογική προκατάληψη.
Το πιο προβληματικό όμως στοιχείο της ανακοίνωσης της Δημοτικής Αρχής είναι η προσπάθεια να διχαστεί τεχνητά η κοινωνία ανάμεσα στο κάλπικο δίπολο «συμφέροντα του λαού» – «επιχειρηματικά συμφέροντα», σαν να πρόκειται για δύο έννοιες που βρίσκονται υποχρεωτικά σε σύγκρουση. Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη. Οι υγιείς επιχειρήσεις δημιουργούν θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα, χορηγίες, επενδύσεις και οικονομική δραστηριότητα, από την οποία τελικά ωφελείται και η τοπική κοινωνία. Χωρίς ιδιωτικές επενδύσεις δεν υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη, όπως χωρίς ισχυρούς δημόσιους θεσμούς δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή. Η δημόσια πολιτική οφείλει να συνδυάζει και τα δύο, όχι να τα αντιπαραθέτει ιδεολογικά.
Οι πολίτες της Καισαριανής οφείλουν πλέον να αξιολογήσουν με νηφαλιότητα ποιο μοντέλο διοίκησης θέλουν για την πόλη τους. Μια δημοτική αρχή που αντιμετωπίζει κάθε επένδυση ως εχθρό, κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία ως ύποπτη και κάθε ευκαιρία ανάπτυξης ως ιδεολογική απειλή, δεν οδηγεί την Καισαριανή στο μέλλον αλλά την εγκλωβίζει σε μια πολιτική στασιμότητας, απομόνωσης και υποβάθμισης των ίδιων των κοινωνικών αγαθών που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται. Όσο η ιδεοληψία υπερισχύει της κοινής λογικής, τόσο η πόλη θα χάνει ευκαιρίες, πόρους και προοπτικές που θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε καλύτερες υποδομές, περισσότερες δυνατότητες για τη νεολαία και υψηλότερη ποιότητα ζωής για όλους.
Η Καισαριανή αξίζει μια νέα αντίληψη διοίκησης, που θα συνδυάζει τη διαφύλαξη του δημόσιου συμφέροντος με την αξιοποίηση κάθε αναπτυξιακής δυνατότητας, χωρίς φοβικά σύνδρομα και ιδεολογικές αγκυλώσεις. Μια δημοτική αρχή που θα ενώνει αντί να διχάζει, που θα συνεργάζεται αντί να συγκρούεται δογματικά και που θα αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη, η κοινωνική συνοχή και η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορούν να συνυπάρχουν προς όφελος όλων. Η αλλαγή σελίδας δεν αποτελεί απλώς πολιτική επιλογή· αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση ώστε η Καισαριανή να αξιοποιήσει τις πραγματικές της δυνατότητες και να αποκτήσει τη θέση που της αξίζει στον σύγχρονο αναπτυξιακό χάρτη της Αττικής.
