Γράφει ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης pass
Όταν το 2019 εξελέγη η Νέα Δημοκρατία όλοι ανέμεναν μια πολιτική στροφή, τόσο οι φίλοι όσο και οι αντίπαλοι. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ είχε το αφήγημα ότι αν εκλεγεί ο Μητσοτάκης η Ελλάδα θα γίνει το Ελ Πάσο του νεοφιλελευθερισμού (ή αλλιώς θα βγει ο Μινώταυρος του νεοφιλελευθερισμού του Προκόπη Παυλόπουλου). Θυμόμαστε όλοι τη διαμάχη για το ασφαλιστικό σύστημα που εστίαζε στη δημιουργία προσωπικού κουμπαρά τύπου Πινοσέτ κτλπ κτλπ.
Φτάνουμε στο σήμερα, όπου οι επικείμενες εθνικές εκλογές γίνονται σε τελείως διαφορετικό κλίμα. Η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης λίγο από ανάγκη και αρκετά από επιλογή έχουν υιοθετήσει μια κρατικίστικη πολιτική με την παροχή επιδομάτων: food pass, market pass, fuel pass και ότι άλλου τύπου pass μπορεί να έρθει στο μυαλό. Ο “ultra νεοφιλελεύθερος” Μητσοτάκης λοιπόν όχι μόνο δεν υλοποίησε ένα φιλελεύθερο σχέδιο, αλλά αντίθετα το μείγμα φόροι και επιδόματα που ήταν η βασική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ βρήκε νέο εκφραστή.
Για να είμαστε δίκαιοι η κυβέρνηση έχει προβεί σε κάποιες μειώσεις φόρων, οι οποίες ωστόσο δε σηματοδοτούν μια πολιτική αλλαγή. Ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ αν παρέμενε στην κυβέρνηση με το δημοσιονομικό χώρο που έχει ανοίξει πλέον θα μπορούσε δυνητικά να τις υλοποιήσει κι εκείνος ακόμα. Η πολυαναμενόμενη αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου που ευαγγελιζόταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έγινε ποτέ. Η οικονομία ακόμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διάχυση πόρων μέσω του κράτους και κυρίως μέσω ευρωπαϊκών πόρων για διάφορα projects τα οποία καρπώνεται κυρίως η ολιγαρχία που ελέγχει την οικονομία. pass pass
Ο τουρισμός για καλή μας τύχη πάει καλά και θα συνεχίσει όπως όλα δείχνουν, χωρίς όμως αυτό πλέον να αφορά την πλειοψηφία της κοινωνίας, αλλά κατά κύριο λόγο μεγάλους ξενοδοχειακούς ομίλους και τοπικές επιχειρήσεις στους εξωτικούς προορισμούς των νησιών. Αυτό βέβαια αποτελεί ένα στρατηγικό πλεονέκτημα της γεωγραφίας της χώρας μας και δε χρειάζεται ιδιαίτερη μαεστρία από κάποια κυβέρνηση.
Παρατηρήσαμε ότι λίγο πριν και λίγο μετά το ξέσπασμα της πανδημίας είχαν αρχίσει να έρχονται μεγάλες ξένες επενδύσεις στον τομέα της τεχνολογίας (Amazon, TeamViewer, Pfizer κτλπ), ωστόσο κατά τη γνώμη του γράφοντος, αυτές οι επενδύσεις έγιναν κατά κύριο λόγο μετά τη συμφωνία των Πρεσπών όπου οι Αμερικάνοι θέλοντας να δώσουν κάποια αντίδωρα στη χώρα μας. Άρα το πιθανότερο σενάριο βάσει timing είναι ότι οι συγκεκριμένες επενδύσεις έγιναν λόγω της εκμετάλλευσης της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας, παρά από την αλλαγή του φορολογικού μοντέλου και της υιοθέτησης πιο φιλικών πολιτικών σε επενδύσεις.
Η οικονομία πριν την πανδημία “είχε κάτσει” και το γνώριζαν όλοι. Το ξέσπασμα της πανδημίας και η ειδική κατάσταση που περιήλθε όχι μόνο η ελληνική αλλά και η παγκόσμια οικονομία, έδωσαν μια περίοδο χάριτος που μεταβλήθηκε σε ευκαιρία εξαιτίας της δημιουργίας του ταμείου ανάκαμψης. Δυστυχώς ωστόσο, η νοοτροπία παλαιάς δεξιάς που διακατέχει τη Νέα Δημοκρατία σε ισχυρό βαθμό, φταίει για το γεγονός ότι οι πόροι του ταμείου ανάκαμψης αντί να διοχετευτούν στη ραχοκοκαλλιά της ελληνικής οικονομίας, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, πάνε σε φίλους και ημέτερους με ισχυρά συμφέροντα. Ένα πιο large ΕΣΠΑ δηλαδή, αλλά για λίγους και εκλεκτούς.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι η ελληνική οικονομία παρά τα χρόνια επιτήρησης, τη μνημονιακή περιπέτεια, τις ελαφρύνσεις χρέους ακόμα δεν έχει καταφέρει να εισέλθει στην επενδυτική βαθμίδα. Παράλληλα η πραγματική οικονομία πέρα από συγκεκριμένους κλάδους που σχετίζονται με τον τουρισμό έμμεσα ή άμεσα αλλά και διάφορες κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, ακόμα δε μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι έχει ισχυρά θεμέλια. Το στοίχημα που έχει βάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον εαυτό του για αύξηση των εισοδημάτων των μικρομεσαίων στη νέα κυβερνητική θητεία που επιδιώκει, ίσως αποδειχθεί σε αυτό το περιβάλλον μια καλοστημένη παγίδα που στήθηκε από τον ίδιο για τον ίδιο.
Ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης είναι Υπεύθυνος επικοινωνίας & social media Ν.Ε ΠΑΣΟΚ Δυτικής Αθήνας/ Digital marketer.
