ΔΕΘ: Περισσότερα χρήματα στην τσέπη των εργαζομένων: Το νέο πακέτο της κυβέρνησης για μισθωτούς

Μισθοί, ασφαλιστικές εισφορές, κάρτα σίτισης και συλλογικές συμβάσεις στο επίκεντρο. Ο στόχος για κατώτατο μισθό 1.350-1.400 ευρώ και μέσο μισθό κοντά στα 2.000 ευρώ έως το 2030: Τι εξετάζεται για οικογένειες με παιδιά

Στο εισόδημα των μισθωτών στρέφει πλέον το ενδιαφέρον της η κυβέρνηση ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με το οικονομικό επιτελείο να επεξεργάζεται ένα πακέτο παρεμβάσεων που έχει ως βασικό στόχο να αφήσει περισσότερα χρήματα στην τσέπη των εργαζομένων.

Το κυβερνητικό σχέδιο δεν φαίνεται να κινείται στη λογική μιας μεγάλης, εφάπαξ παροχής. Αντίθετα, το μοντέλο που εξετάζεται συνδυάζει αυξήσεις μισθών, μειώσεις ασφαλιστικών κρατήσεων, ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων και παροχές που αυξάνουν το διαθέσιμο εισόδημα χωρίς να επιβαρύνουν αντίστοιχα το μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων.

Η κατεύθυνση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη κυβερνητική στρατηγική για ενίσχυση της μεσαίας τάξης και των εργαζομένων, την ώρα που η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει τα νοικοκυριά.

Στο τραπέζι νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών

Ένα από τα βασικά εργαλεία του σχεδιασμού είναι οι ασφαλιστικές εισφορές.

Σύμφωνα με το υπό διαμόρφωση σχέδιο, η μείωση κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα θεωρείται ουσιαστικά κλειδωμένη, ενώ αναζητείται δημοσιονομικός χώρος για να προστεθεί ακόμη μία ποσοστιαία μονάδα.

Για τον εργαζόμενο, η μείωση των κρατήσεων μεταφράζεται απευθείας σε υψηλότερες καθαρές αποδοχές. Για τον εργοδότη, από την άλλη πλευρά, μειώνεται το μη μισθολογικό κόστος, δημιουργώντας θεωρητικά μεγαλύτερο περιθώριο για προσλήψεις ή αυξήσεις αποδοχών.

Η κυβέρνηση έχει ήδη ακολουθήσει τα τελευταία χρόνια πολιτική σταδιακής μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, με στόχο να περιοριστεί το κόστος εργασίας και να αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα.

Ο κατώτατος μισθός στα 950 ευρώ

Σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής παραμένει ο κατώτατος μισθός.

Ο στόχος που είχε τεθεί για το 2027, δηλαδή τα 950 ευρώ, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της κυβερνητικής πολιτικής και αναμένεται να επιτευχθεί πλήρως μέσω των ετήσιων αυξήσεων.

Το επόμενο βήμα είναι ακόμη πιο φιλόδοξο.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που εξετάζεται, στη ΔΕΘ θα μπορούσε να τεθεί ένας νέος μακροπρόθεσμος στόχος για τον κατώτατο μισθό, με ορίζοντα το *2030, στην περιοχή των *1.350 έως 1.400 ευρώ τον μήνα.

Παράλληλα, ο στόχος για τον μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης τοποθετείται κοντά στα 2.000 ευρώ.

Η εξέλιξη του μέσου μισθού είναι ήδη σημαντική: ο στόχος των 1.500 ευρώ, που είχε τεθεί για το 2027, έχει ξεπεραστεί από το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το δημοσίευμα.

Το μεγάλο στοίχημα των συλλογικών συμβάσεων

Πέρα από τον κατώτατο μισθό, η κυβέρνηση θέλει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Η λογική είναι ότι οι αυξήσεις δεν μπορούν να περιοριστούν μόνο στους εργαζόμενους που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό.

Υπάρχουν εργαζόμενοι και ολόκληροι κλάδοι όπου οι αποδοχές παραμένουν ουσιαστικά καθηλωμένες επί χρόνια. Μέσω της ενθάρρυνσης νέων συλλογικών συμβάσεων και της επέκτασης των συμφωνημένων αυξήσεων σε περισσότερες επιχειρήσεις και εργαζομένους, η κυβέρνηση επιδιώκει να διαχυθούν οι αυξήσεις σε μεγαλύτερο μέρος της αγοράς εργασίας.

Πρόκειται για ένα μοντέλο που επιχειρεί να συνδυάσει την κρατική πολιτική με τις συμφωνίες εργοδοτών και εργαζομένων, ώστε οι μισθολογικές αυξήσεις να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από την εκάστοτε κυβερνητική απόφαση.

Η κάρτα σίτισης από τα 6 στα 10 ευρώ

Το μέτρο που συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι, ωστόσο, η κάρτα σίτισης.

Στο τραπέζι βρίσκεται πρόταση για αύξηση του ημερήσιου ορίου από τα 6 στα 10 ευρώ.

Η συγκεκριμένη αλλαγή θα μπορούσε να έχει ιδιαίτερα αισθητό αποτέλεσμα για εργαζόμενους που λαμβάνουν την παροχή, καθώς η αξία της κάρτας θα μπορούσε να φτάσει έως και τα 300 ευρώ τον μήνα, εφόσον υπολογιστούν 30 ημέρες.

Η αύξηση του ορίου αποτελεί αίτημα που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, παρέμενε επί περίπου δύο δεκαετίες χωρίς να υλοποιηθεί.

Το ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι αυτή τη φορά το αίτημα εμφανίζεται ως κοινή θέση εργοδοτικών και εργατικών φορέων.

Στην κοινή επιστολή προς την κυβέρνηση έχουν συμπράξει η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΒΕΕ, η ΕΣΕΕ, ο ΣΕΤΕ και ο ΣΒΒΕ.

Έως 300 ευρώ τον μήνα χωρίς αντίστοιχη επιβάρυνση μισθού

Η κάρτα σίτισης έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις: μπορεί να αυξήσει το διαθέσιμο εισόδημα του εργαζομένου χωρίς η αύξηση αυτή να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως μια αντίστοιχη αύξηση του μικτού μισθού.

Για τον εργαζόμενο, αυτό σημαίνει περισσότερη αγοραστική δύναμη, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος των τροφίμων εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πίεση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Για την επιχείρηση, παράλληλα, η παροχή μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο προσέλκυσης και διατήρησης προσωπικού χωρίς την αντίστοιχη επιβάρυνση του μη μισθολογικού κόστους που θα συνεπαγόταν μια γενικευμένη αύξηση μισθών.

Με άλλα λόγια, το μέτρο επιχειρεί να πετύχει δύο στόχους ταυτόχρονα: περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα για τον εργαζόμενο και μικρότερη επιβάρυνση για τον εργοδότη.

Δεν αποκλείεται και «μπόνους» για οικογένειες με παιδιά

Στο κυβερνητικό πακέτο μπορεί να υπάρξει και μία πρόσθετη παρέμβαση για τις οικογένειες με παιδιά.

Δεν αποκλείεται να επανέλθει ένα έκτακτο επίδομα 150 ευρώ ανά παιδί, στα πρότυπα της ενίσχυσης που είχε δοθεί τον Απρίλιο.

Προς το παρόν, πρόκειται για σενάριο που εξετάζεται και όχι για οριστικοποιημένο μέτρο.

Η πιθανή παρέμβαση, πάντως, θα έδινε μεγαλύτερο βάρος στις οικογένειες με παιδιά, οι οποίες βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της φορολογικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Όχι 13ος και 14ος μισθός στο Δημόσιο

Στον αντίποδα των συζητήσεων για το εισόδημα των εργαζομένων, η κυβέρνηση δεν φαίνεται να προσανατολίζεται στην επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο.

Η επιλογή είναι να δοθεί έμφαση σε μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν σταδιακά και να έχουν μόνιμο χαρακτήρα, αντί για μία μεγάλη μισθολογική παρέμβαση που θα δημιουργούσε σημαντική και επαναλαμβανόμενη δημοσιονομική επιβάρυνση.

Αυτή η προσέγγιση έχει ήδη φανεί και από τις φορολογικές αλλαγές που εφαρμόστηκαν το 2026, μέσω των οποίων οι εργαζόμενοι είδαν αυξημένο καθαρό εισόδημα από τη μισθοδοσία τους χωρίς να έχει προηγηθεί αντίστοιχη αύξηση του ονομαστικού μισθού.

Το νέο μοντέλο: μισθός, φόρος, εισφορές και παροχές

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός πολυεπίπεδου πακέτου για τους μισθωτούς.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να αυξήσει το διαθέσιμο εισόδημα από διαφορετικές κατευθύνσεις:

Πρώτον, μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού.

Δεύτερον, μέσω υψηλότερων μισθών που θα προκύπτουν από συλλογικές συμβάσεις.

Τρίτον, μέσω της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών.

Τέταρτον, μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων που μειώνουν την παρακράτηση.

Πέμπτον, μέσω παροχών όπως η κάρτα σίτισης.

Και, ενδεχομένως, έκτον, μέσω μιας έκτακτης ενίσχυσης για οικογένειες με παιδιά.

Το κυβερνητικό αφήγημα, επομένως, δεν στηρίζεται σε μία μόνο παροχή αλλά στην προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα σταθερότερο μονοπάτι αύξησης του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος.

Τι θα κριθεί στη ΔΕΘ

Το τελικό πακέτο θα εξαρτηθεί από τον δημοσιονομικό χώρο που θα έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση και από το ποιες παρεμβάσεις θα θεωρηθούν οικονομικά βιώσιμες.

Το βασικό μήνυμα που επιχειρεί να διαμορφώσει το Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι η ενίσχυση των εργαζομένων δεν θα γίνει απαραίτητα μέσω μιας θεαματικής, εφάπαξ παροχής, αλλά με συνδυασμό αυξήσεων, φορολογικών και ασφαλιστικών ελαφρύνσεων και στοχευμένων παροχών.

Το μεγάλο στοίχημα, ωστόσο, θα είναι η πραγματική αγοραστική δύναμη.

Γιατί ακόμη και ένας υψηλότερος ονομαστικός μισθός δεν σημαίνει απαραίτητα μεγαλύτερη ευημερία εάν το κόστος στέγασης, τροφίμων και βασικών αγαθών αυξάνεται ταχύτερα.

Γι’ αυτό και η φετινή ΔΕΘ αναμένεται να αποτελέσει το επόμενο μεγάλο τεστ της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής: πόσα επιπλέον χρήματα θα μείνουν τελικά στην τσέπη του μισθωτού και πόσο από αυτά θα μετατραπεί σε πραγματική αύξηση της αγοραστικής του δύναμης.