Γράφει ο: Βαγγέλης Αρκαδινός OAKA
Είκοσι δύο χρόνια μετά τη θρυλική της εμφάνιση στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 29 Αυγούστου 2004, η Άννα Βίσση γύρισε εκεί όπου γράφτηκε μια από τις πιο λαμπρές στιγμές της καριέρας της.
A OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA OAKA
Το στάδιο ΟΑΚΑ άνοιξε ξανά τις πύλες του για την απόλυτη ελληνίδα σταρ, παρουσιάζοντας ένα σόου διεθνών προδιαγραφών που πέρασε στην ιστορία. Την επιτυχία του σόου σφράγισε από την αρχή η ποιοτική παραγωγή. Γεγονός που επιβεβαιώνει ο σχεδιασμός της σκηνής, η θεαματική σκηνοθεσία και οι guest εμφανίσεις της βραδιάς.
Τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της σκηνής του ΟΑΚΑ ανέλαβε η βρετανική εταιρεία Stufish Entertainment Architects, γνωστή για τον σχεδιασμό συναυλιών καλλιτεχνών όπως οι U2, η Madonna και οι Rolling Stones, ενώ τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Kim Gavin, γνωστός από την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους μεταφράστηκε σε ένα εντυπωσιακό σόου υψηλών προσδοκιών.
Έτσι για τις ανάγκες της παράστασης η σκηνή τοποθετήθηκε στο κέντρο του αγωνιστικού χώρου, κάτι που επέτρεψε την ανάπτυξη ενός θεάματος 360 μοιρών με περιμετρική κάλυψη όλων των κερκίδων και της αρένας. Συγκεκριμένα η κατασκευή περιλάμβανε υπερυψωμένα LED screens σε κυκλική διάταξη πάνω από το κέντρο της σκηνής, προσφέροντας εικόνα υψηλής ευκρίνειας προς όλες τις κατευθύνσεις ώστε όλοι οι θεατές να παρακολουθούν κάθε λεπτομέρεια του σόου.
Επιπλέον γύρω από τη σκηνή τοποθετήθηκαν ακτινωτά πύργοι ηχείων με συστήματα line – array, εξασφαλίζοντας ομοιόμορφη διασπορά ήχου σε ολόκληρο το στάδιο. Παράλληλα η δομή της σκηνής επέτρεψε τη συνεχή κίνηση της Άννας Βίσση και των συντελεστών που την πλαισίωναν προς όλες τις πλευρές του κοινού, δημιουργώντας το ιδανικό υπόβαθρο για τις guest εμφανίσεις που ακολούθησαν.
Τη συναυλία άνοιξε ο καταξιωμένος, ελληνικής καταγωγής DJ Argy, ο οποίος προετοίμασε το κοινό για την θεαματική εμφάνιση της Άννας Βίσση. Ο διάσημος παραγωγός, με εμφανίσεις στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του πλανήτη όπως το Tomorrowland, παρουσίασε ένα εκρηκτικό warm up set ηλεκτρονικής μουσικής συνοδευόμενο από ένα εντυπωσιακό light show.
Αυτός ο συνδυασμός ξεσήκωσε και προθέρμανε δεκάδες χιλιάδες θεατές παρά την βροχόπτωση που επικράτησε κατά την διάρκεια του σετ του. Έτσι επιβεβαίωσε γιατί θεωρείται ένα από τα πιο περιζήτητα ονόματα της σύγχρονης melodic techno σκηνής.
Η επόμενη ξεχωριστή guest εμφάνιση ήταν αυτή της διεθνούς φήμης Ελληνοαυστραλής κιθαρίστριας Orianthi, η οποία ανέβασε την ενέργεια του σταδίου στα ύψη, παίζοντας με την ηλεκτρική κιθάρα της το θρυλικό «Whole Lotta Love» των Led Zeppelin. Η επιλογή αυτού του κομματιού λειτούργησε ως πέρασμα για την εισαγωγή του τραγουδιού «Πυρά» της Άννας Βίσση.
Η βραβευμένη μουσικός, γνωστή από τις ιστορικές συνεργασίες της με θρύλους όπως ο Michael Jackson, ο Alice Cooper και ο Carlos Santana, παρέδωσε ένα καθηλωτικό ροκ set γεμάτο εκρηκτικά solos και ηλεκτρισμένη σκηνική παρουσία. Με το ξεχωριστό της στυλ και την τεχνική της, κατάφερε να μαγνητίσει το πλήθος και να δώσει έναν διεθνή glam-rock αέρα στη βραδιά. Με αυτόν τον τρόπο έδειξε στην πράξη γιατί συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους κιθαρίστες της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας.
Η έναρξη της βραδιάς με την εμφάνιση της Άννας Βίσση έδειξε από την αρχή τις διεθνείς προδιαγραφές του show. Η τραγουδίστρια διάλεξε να εμφανιστεί κατεβαίνοντας από τον ουρανό του ΟΑΚΑ μέσα σε έναν φωτιζόμενο αιρούμενο κύκλο προς το κέντρο της σκηνής και να απευθυνθεί στους δεκάδες χιλιάδες θαυμαστές της λέγοντας χαρακτηριστικά «Απόψε δεν ήρθατε εσείς στη συναυλία της Άννας. Ήρθε η Άννα στη συναυλία σας». Το εναρκτήριο κομμάτι της βραδιάς δεν ήταν άλλο από το «Αιγαίο», καθώς συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα κορυφαία κομμάτια των πιο πρόσφατων κυκλοφοριών της.
Στη συνέχεια της συναυλίας η Άννα Βίσση επιθυμώντας να κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν της καριέρας της, συνάντησε με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) τον εαυτό της 17 χρονών. Συγκεκριμένα κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού στη δεκαετία του ΄70, η 17χρονη εκδοχή της εμφανίστηκε στις γιγαντοοθόνες, συνομιλώντας ζωντανά με τον σημερινό εαυτό της.
Η νεαρή τότε Άννα κατά την συνομιλία τους ρώτησε αν «Ακόμα τραγουδάς;», σχολίασε τα μαλλιά της, αναρωτήθηκε για το ποιος είναι ο «Νίκος» (Καρβέλας) και έκλεισε ρωτώντας συγκινητικά: «Εμένα με αγαπάς ή με έχεις ξεχάσει;», ώστε να πάρει την απάντηση της σημερινής Βίσσης: «Εσένα σε έχω μεγαλώσει. Θα είμαστε για πάντα μαζί».
Η βραδιά ήταν και επετειακή για την Άννα Βίσση καθώς η ερμηνεία του κομματιού της «Είσαι», συμπλήρωσε φέτος 22 χρόνια από την τελευταία της εμφάνιση στο ΟΑΚΑ. Η επιστροφή της στο ίδιο μέρος όπου το 2004 τραγουδούσε μπροστά στην διεθνή κοινότητα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, γέμισε το στάδιο με έντονα συναισθήματα, καθώς φέτος επέστρεψε για τη δική της συναυλία.
Πριν ερμηνεύσει ζωντανά το επιτυχημένο της τραγούδι, έδειξε πλάνα από την τότε εμφάνισή της στο στάδιο. Συνεπώς το κομμάτι «Είσαι» δεν ακούστηκε απλώς ως μια ερωτική μπαλάντα, αλλά ως ένας ύμνος αμοιβαίας αφοσίωσης ανάμεσα στην τραγουδίστρια και το κοινό που την ακολουθεί πιστά εδώ και δεκαετίες.
Τέλος η αφιέρωση της Άννας Βίσση στον Γιώργο Μαζωνάκη ήταν πολύ φορτισμένη συναισθηματικά. Η ίδια είπε χαρακτηριστικά «Συνειδητοποιώντας και σκεπτόμενη, όπως κι εσείς, ότι αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ξεχωρίσει, γεννήθηκε για να αγαπηθεί. Να τραγουδήσει και να μιλήσει στις καρδίες όλων μας… Μακάρι να μπορούσε να αφουγκραστεί και να δει αυτό το κύμα αγάπης που τον έλουσε… Σάββατο σήμερα… Και από εδώ και πέρα ας πιστέψουμε ότι τα Σάββατα του ανήκουν. Σας προσκαλώ να τραγουδήσουμε ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια. Έτσι λίγο και απλά, χωρίς ορχήστρα, με ένα πιάνο.».
Έτσι αμέσως μετά ερμήνευσε μαζί με το κοινό την μεγάλη επιτυχία του «Σάββατο», ενώ στις γιγαντοοθόνες προβαλλόταν η φωτογραφία του από την τελευταία ανεκπλήρωτη συναυλία του. Στην συνέχεια προχώρησε σε μία προσωπική της αφιέρωση με ένα τραγούδι, που όπως αποκάλυψε μέσα από μία άγνωστη προσωπική της ιστορία, ο ίδιος ο Γιώργος Μαζωνάκης αγαπούσε πολύ και μάλιστα όταν το ερμήνευσε επί σκηνής έβαλε τα κλάματα.
Το τραγούδι αυτό ήταν το «Τρένο», μια από τις μεγαλύτερες μπαλάντες της ελληνικής δισκογραφίας σε μουσική του Νίκου Καρβέλα.
Ολοκληρώνοντας τα highlights της συναυλίας αξίζει να πούμε ότι η πιο δυνατή ηχώ της βραδιάς δεν ήταν μόνο οι φωνές των δεκάδων χιλιάδων θεατών, αλλά ήταν η βαθιά ευγνωμοσύνη της Άννας Βίσση στον Νίκο Καρβέλα. Η Άννα τον ευχαρίστησε για τα περισσότερα από 400 τραγούδια που της έγραψε, ενώ στη συνέχεια αποκάλυψε ότι οι συναυλίες αυτές δεν αποτελούν μια νοσταλγική ανακεφαλαίωση της καριέρα της, αλλά αντίθετα δείχνουν τη μεγάλη της διάθεση να συνεχίσει να κάνει πολλά περισσότερα στο μέλλον.
Τέλος συμπλήρωσε ότι δεν κοιτάζει πίσω αλλά μόνο μπροστά και νιώθει έτοιμη να γράψει τα επόμενα μεγάλα κεφάλαια της ιστορίας της.
