«Η Δημόσια Ιδιωτική Οικία»: Εννέα στροφές για την Αθήνα μέσα από ένα ντοκιμαντέρ: Πότε προβάλλεται στη Στέγη

Google News Διαβάστε το AthensPolitics στο Google News

Ο σκηνοθέτης Τάσος Λάγγης καταγράφει την πόλη μέσα από τις πολυκατοικίες, τις ζωές των κατοίκων και τις μικρές καθημερινές σχέσεις – Πρώτη προβολή στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου, με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση με τον δημιουργό

«Η Δημόσια Ιδιωτική Οικία»: Εννέα στροφές για την Αθήνα μέσα από ένα ντοκιμαντέρ: Πότε προβάλλεται στη Στέγη

Μια διαφορετική κινηματογραφική ματιά στη σύγχρονη Αθήνα, στις αλλαγές που μεταμορφώνουν τις γειτονιές της και στους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι εξακολουθούν να συνυπάρχουν μέσα στην πόλη επιχειρεί να παρουσιάσει το ντοκιμαντέρ του Τάσου Λάγγη «Η Δημόσια Ιδιωτική Οικία: 9 στροφές για την Αθήνα».



Η ταινία, παραγωγή του Onassis Culture σε συνεργασία με την Eye Film, θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Αθήνα την Τρίτη 1η Δεκεμβρίου 2026, στις 20:00, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Είχε προηγηθεί η παγκόσμια πρεμιέρα της στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο του 2026.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αθηναϊκή πολυκατοικία, όχι απλώς ως αρχιτεκτονική κατασκευή, αλλά ως ένα ζωντανό αρχείο ανθρώπων, σχέσεων, συνηθειών και διαφορετικών τρόπων ζωής. Μέσα από τις ιστορίες γυναικών που συγκατοικούν, τις καθημερινές στιγμές σε ένα ρετιρέ της οδού Αχαρνών, τα κατοικίδια και τους κοινόχρηστους χώρους, ο σκηνοθέτης επιχειρεί να εξετάσει τι σημαίνει σήμερα να κατοικεί κανείς σε μια πόλη που αλλάζει διαρκώς.

Η προβολή θα έχει ελεύθερη είσοδο, με απαραίτητη την ηλεκτρονική προκράτηση θέσης. Μετά την ταινία θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

Η Αθήνα μέσα από εννέα «στροφές»

Η δομή της ταινίας παραπέμπει σε μουσική σύνθεση ή ποίημα: αναπτύσσεται σε εννέα ενότητες, μέσα από τις οποίες η Αθήνα εξετάζεται από διαφορετικές οπτικές.

Η αρχιτεκτονική, η ανθρωπολογία, η τέχνη, η γεωγραφία, η ζωολογία και η ηθολογία συναντώνται σε ένα κινηματογραφικό δοκίμιο που επιχειρεί να συνδέσει την επιστημονική παρατήρηση με την καθημερινή εμπειρία της πόλης.

Ο Τάσος Λάγγης δεν αντιμετωπίζει την πολυκατοικία ως ένα απλό σκηνικό. Τη χρησιμοποιεί ως αφετηρία για να αναζητήσει τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους, τα σπίτια, τα καταστήματα, τα ζώα και τους δημόσιους χώρους.

Η κάμερα ακολουθεί ζωές που συναντιούνται πίσω από πόρτες, σε μπαλκόνια, σε διαδρόμους και σε κοινόχρηστες επιφάνειες. Έτσι, το ιδιωτικό σπίτι δεν παρουσιάζεται ως ένας απομονωμένος χώρος, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου αστικού δικτύου.

Τέσσερις γυναίκες και η ζωή σε ένα ρετιρέ της Αχαρνών

Κεντρική θέση στην αφήγηση έχουν τέσσερις γυναίκες που συγκατοικούν σε μια γειτονιά με έντονη κοινωνική και εθνοτική διαστρωμάτωση.

Παράλληλα, η ταινία μεταφέρει την κάμερα σε ένα ρετιρέ της οδού Αχαρνών, όπου τέσσερα νέα πρόσωπα αναλαμβάνουν να καταγράψουν τη δική τους καθημερινότητα. Οι φίλοι, τα κατοικίδια, τα αντικείμενα και οι μικρές συνήθειες γίνονται μέρος μιας αφήγησης που δεν παρακολουθεί απλώς τους πρωταγωνιστές, αλλά τους δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία της εικόνας.

Η επιλογή αυτή συνδέεται με την πρόθεση του σκηνοθέτη να μετατρέψει την κάμερα από εργαλείο εξωτερικής παρατήρησης σε μέσο συμμετοχής και συνύπαρξης. Οι άνθρωποι που κινηματογραφούνται δεν είναι απλώς αντικείμενα μιας καταγραφής, αλλά αποκτούν οι ίδιοι λόγο στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η ζωή τους.

Ιδιαίτερο συμβολισμό έχουν και οι παπαγάλοι που εμφανίζονται στην ταινία. Η παρουσία τους διευρύνει την έννοια της κατοίκησης πέρα από την ανθρώπινη εμπειρία και συνδέει το σπίτι με τη φροντίδα ενός άλλου ζωντανού οργανισμού.

Η πολυκατοικία ως χώρος καθημερινής δημοκρατίας

Στο κείμενο που συνοδεύει την ταινία, ο Τάσος Λάγγης περιγράφει την Αθήνα ως μια πόλη που διαμορφώθηκε όχι αποκλειστικά μέσα από μεγάλα πολεοδομικά σχέδια, αλλά και μέσα από τις ανάγκες των κατοίκων της, τις καθημερινές συναλλαγές και τις μικρές μορφές κοινωνικότητας.

Η αθηναϊκή πολυκατοικία, με τις διαφορετικές χρήσεις των χώρων της, τα διαμερίσματα, τα μικρομάγαζα και τα μπαλκόνια που βρίσκονται σχεδόν το ένα δίπλα στο άλλο, παρουσιάζεται ως ένα περιβάλλον συνεχούς συνάντησης.

Ο δημιουργός επισημαίνει ότι η συνύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών ομάδων, η γειτνίαση κατοικιών και επαγγελματικών χώρων και η προσαρμοστικότητα των κτιρίων δημιούργησαν μια ιδιαίτερη μορφή καθημερινής δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται για μια εξιδανικευμένη εικόνα της Αθήνας. Η πολυκατοικία έχει αντιφάσεις, κοινωνικούς διαχωρισμούς και ανισότητες. Παράλληλα, όμως, διατηρεί τη δυνατότητα να φιλοξενεί διαφορετικές ζωές μέσα στο ίδιο κτίριο, επιτρέποντας μορφές επαφής που δεν είναι πάντα ορατές από τον δρόμο.

Στεγαστική κρίση, τουριστικοποίηση και αλλαγή των γειτονιών

Το ντοκιμαντέρ τοποθετεί την αναζήτηση της συλλογικής κατοίκησης μέσα στο σημερινό περιβάλλον της Αθήνας, όπου η στεγαστική κρίση και η αύξηση των ενοικίων επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο την καθημερινότητα.

Στην προσέγγιση του σκηνοθέτη, η τουριστικοποίηση, ο εξευγενισμός των γειτονιών και η μετατροπή κατοικιών σε επενδυτικά προϊόντα μεταβάλλουν τις κοινωνικές σχέσεις και περιορίζουν τις παραδοσιακές μορφές γειτονικής ζωής.

Το ερώτημα που θέτει η ταινία είναι εάν η πόλη μπορεί να παραμείνει ένας τόπος κοινής ζωής, όπου οι κάτοικοι δεν συνυπάρχουν απλώς γεωγραφικά, αλλά διαμορφώνουν σχέσεις αλληλεπίδρασης και αλληλοφροντίδας.

Ο Λάγγης αναζητά απαντήσεις στις μικρές λεπτομέρειες: στην καθημερινότητα των διαμερισμάτων, στα αντικείμενα που περνούν από χέρι σε χέρι, στα καταστήματα της γειτονιάς και στις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες.

Από την Αθήνα στο Βερολίνο

Ένα ακόμη στοιχείο της κινηματογραφικής σύνθεσης είναι η διασταύρωση της Αθήνας με το Βερολίνο, μέσα από πρόσωπα και ιστορίες που συνδέονται με τη σκέψη του φιλοσόφου και κριτικού Βάλτερ Μπένγιαμιν.

Η ταινία επιχειρεί να συνδέσει τις υλικές συνθήκες της σύγχρονης πόλης και τις κοινωνικές σχέσεις που διαμορφώθηκαν μέσα από τον μοντερνισμό με τη δυνατότητα μιας διαφορετικής, πιο ανθρώπινης καθημερινότητας.

Η αναφορά στον Μπένγιαμιν λειτουργεί ως θεωρητικό υπόβαθρο, χωρίς να μετατρέπει την ταινία σε ακαδημαϊκή διάλεξη. Οι ιδέες περνούν μέσα από εικόνες, ανθρώπινες ιστορίες και χώρους που αποτελούν μέρος της καθημερινής εμπειρίας.

Το ντοκιμαντέρ αντλεί επίσης έμπνευση από δύο εκδόσεις για την αθηναϊκή πολυκατοικία: τις «37 Ιστορίες Αθηναϊκών Πολυκατοικιών», που κυκλοφορούν από το Ίδρυμα Ωνάση, και το βιβλίο «The Public Private House», από το οποίο προέρχεται και ο τίτλος της ταινίας.

Ποιος είναι ο Τάσος Λάγγης

Ο Τάσος Λάγγης έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος της δημιουργικής του δουλειάς στη μελέτη της σύγχρονης Αθήνας και των τρόπων με τους οποίους η αρχιτεκτονική συνδέεται με την κοινωνική ζωή.

Υπήρξε Onassis AiR Fellow για τη σεζόν 2023-2024, ενώ έχει βραβευτεί με το πρώτο βραβείο στο Cinema Urbana της Μπραζίλια για το ντοκιμαντέρ του «Χτίστες, νοικοκυρές και η οικοδόμηση της σύγχρονης Αθήνας».

Στη νέα του ταινία υπογράφει το σενάριο, τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία και το μοντάζ, ακολουθώντας μια δημιουργική προσέγγιση που συνδυάζει την παρατήρηση, την προσωπική συμμετοχή και την έρευνα γύρω από την πόλη.

Η παραγωγή ανήκει στο Onassis Culture και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Eye Film. Η ταινία έχει διάρκεια 115 λεπτά και είναι στα ελληνικά, τα γερμανικά και τα αγγλικά, με ελληνικούς υπότιτλους.

Πότε και πού θα γίνει η προβολή

Η πρώτη προβολή στην Αθήνα έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 1η Δεκεμβρίου 2026, στις 20:00, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

  • Είσοδος: Δωρεάν
  • Προκράτηση: Απαραίτητη μέσω της ιστοσελίδας της Στέγης
  • Διάρκεια ταινίας: 115 λεπτά
  • Γλώσσες: Ελληνικά, γερμανικά και αγγλικά
  • Υπότιτλοι: Ελληνικοί
  • Μετά την προβολή: Συζήτηση 30 λεπτών με τον σκηνοθέτη Τάσο Λάγγη, με συντονιστή τον Σταύρο Σπυρέλλη

Η συζήτηση μετά την προβολή θα δώσει στο κοινό τη δυνατότητα να συνομιλήσει με τον δημιουργό για τη διαδικασία παραγωγής, την επιλογή των πρωταγωνιστών και τις ιδέες που βρίσκονται πίσω από την κινηματογραφική προσέγγιση της Αθήνας.

Η προκράτηση θέσεων για το ευρύ κοινό έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 12 Νοεμβρίου, στις 17:00, μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της Στέγης.

Μια ταινία για το τι σημαίνει να κατοικούμε μαζί

Η «Δημόσια Ιδιωτική Οικία» δεν επιχειρεί απλώς να καταγράψει την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της Αθήνας. Χρησιμοποιεί την πολυκατοικία ως αφετηρία για να μιλήσει για τη φροντίδα, τη συνύπαρξη, τις κοινωνικές ανισότητες και την ανάγκη να διατηρηθούν χώροι όπου διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται την καθημερινότητά τους.

Το κεντρικό ερώτημα παραμένει απλό, αλλά δύσκολο: πώς μπορεί μια πόλη που αλλάζει γρήγορα να εξακολουθεί να προσφέρει στους κατοίκους της την αίσθηση ότι ανήκουν σε αυτήν;

Μέσα από εννέα κινηματογραφικές «στροφές», ο Τάσος Λάγγης αναζητά την απάντηση στα σπίτια, στα μπαλκόνια, στα καταστήματα και στις σχέσεις που συγκροτούν τον αστικό ιστό. Και υπενθυμίζει ότι η Αθήνα δεν είναι μόνο τα κτίρια και οι δρόμοι της, αλλά κυρίως οι άνθρωποι και οι τρόποι με τους οποίους μαθαίνουν να ζουν μαζί.



Τελευταίες Αναρτήσεις

Προσθέστε το AthensPolitics.gr στις πηγές σας στη Google
Προσθήκη στις πηγές μου
Επιλέξτε το AthensPolitics ως προτιμώμενη πηγή ειδήσεων.

Σχετικά

Leave a reply

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ