Στον απόηχο τον Εθνικών εκλογών, ακολουθούν λίαν συντόμως και οι περιφερικές και δημοτικές εκλογές. Χρυσή
Επηρεασμένη από το παρατεταμένο πολιτικό σκηνικό που έχει επικρατήσει σε ολόκληρη την χώρα, παρατηρώ τόσο στα social όσο και στους δρόμους, ανθρώπους να έχουν ξεχυθεί για να δώσουν τον δικό τους προσωπικό αγώνα για τον σταυρό. Ακόμα θυμάμαι το 2019 που είχε επιλέξει αρκετός κόσμος να κατέβει ως δημοτικός σύμβουλος και μετά από μια γρήγορη βόλτα στην λαϊκή γύρναγες με πάνω από 10 κάρτες.
Εκεί αναρωτήθηκα για πρώτη φορά ποιον Δήμαρχό έχω στην πόλη μου. Μου δημιουργήθηκε η απορία για το πως λειτουργεί η τοπική αυτοδιοίκηση. Υπάρχουν και εκεί κόμματα; Αν ναι πιο κόμμα είναι στην πόλη μου στο Ηράκλειο Αττικής.
Μετά λοιπόν από ένα σύντομο ψάξιμο κατάλαβα ότι στον Δήμο υπάρχουν αρκετοί συνδυασμοί με ανθρώπους από ολες τις παρατάξεις μέσα. Στην αρχή ακούγεται ιδεατό, τι γίνεται όμως όταν το από ολες τις παρατάξεις γίνεται επικίνδυνο; Η μεγάλη άνοδο της άκρο – δεξιάς στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας, είναι σίγουρο οτι θα οδηγήσει τους οπάδους των συγκεκριμένων κομμάτων και στην αυτοδιοίκηση.
Εκεί κοίταξα τον συνδυασμό του Δήμου μου, του Ηρακλείου Αττικής και τον συνδυασμό του τωρινού Δήμαρχου Νίκου Μπάμπαλου. Δυστυχώς οι αμύνες του δήμου ήταν χαμηλές και έχουν καταφέρει να διεισδύσουν υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής. Το να αναφερθούμε στο αν η Χρυσή Αυγή είναι ένα υγειές κομμάτι της δημοκρατίας μας, νομίζω είναι περιττό.
Στο ίδιο μοτίβο είναι και ένας ακόμα υποψήφιος του συνδυασμού που δηλώνει μεγάλος υποστηριχτής του Ιωάννη Μεταξά. Με σχεδόν καθημερινές αναρτήσεις του, για τον ίδιο σαν να αναπολεί τα χρόνια της Χούντας.
Είναι ηθικό να θες τέτοιους ανθρώπους στον συνδυασμό σου;
Η απάντηση είναι οχι. Δεν θα στηρίξω καμία παράταξη με ακραία στοιχεία.
