Άκης Δαγλαρτζής, Co-Founder, athenspolitics.gr
Υπάρχουν άνθρωποι που τους αποκαλούν με ένα παρατσούκλι και αυτό το παρατσούκλι λέει όλη την αλήθεια για εκείνους. Τον Βαγγέλη Λιάπη τον έλεγαν «Βουνό». Και ήταν. Σταθερός, ακλόνητος, εκεί. Από εκείνους που δεν λυγίζουν και, κυρίως, από εκείνους που δεν σε αφήνουν να λυγίσεις.
Ο Βαγγέλης έφυγε νωρίς. Πολύ νωρίς. Και η είδηση της πρόωρης απώλειάς του άφησε ένα βαρύ κενό σε όλους όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε.

Χαϊδαριώτης, ΟΝΝΕΔίτης, αγωνιστής
Ο Βαγγέλης ήταν παιδί του Χαϊδαρίου και παιδί της ΟΝΝΕΔ. Βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της νεολαίας σε χρόνια γεμάτα αγώνες, προσπάθειες και όνειρα. Ήταν από τους ανθρώπους που δεν μιλούσαν για την παράταξη από απόσταση. Τη ζούσαν. Ήταν εκεί σε κάθε μάχη, με πάθος, με πίστη και με μια αφοσίωση που δεν ζητούσε ποτέ τίποτα πίσω.
Πατριώτης με την ουσιαστική έννοια της λέξης. Αγαπούσε αυτόν τον τόπο και τον υπηρετούσε με όποιον τρόπο μπορούσε. Ως αγωνιστής στα χρόνια της νεολαίας, και αργότερα ως γιατρός, έναν ρόλο που άσκησε με την ίδια ακεραιότητα και την ίδια συνέπεια.
Ένας άνθρωπος που ήταν εκεί όταν μετρούσε
Θέλω να πω κάτι προσωπικό, γιατί του το χρωστάω.
Πριν από κάποια χρόνια πέρασα μια δύσκολη περιπέτεια με την ψυχική μου υγεία. Από εκείνες τις περιόδους που δεν φαίνονται απ’ έξω, αλλά σε δοκιμάζουν μέχρι τα όριά σου. Σε τέτοιες στιγμές μαθαίνεις ποιοι είναι πραγματικά δίπλα σου.
Ο Βαγγέλης ήταν. Με στήριξε πολύ, με τον δικό του σταθερό τρόπο, χωρίς να κρίνει, χωρίς να με κάνει να νιώσω αδύναμος. Ήταν το «Βουνό» και για μένα. Και ό,τι κατάφερα να ξαναχτίσω μετά, το χρωστάω σε ένα μέρος και σε εκείνον.
Το λέω δημόσια και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί για την ψυχική υγεία πρέπει να μιλάμε ανοιχτά, χωρίς ντροπή. Και γιατί οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα μας σε αυτές τις στιγμές αξίζουν να ξέρουν, και να ξέρουν όλοι, πόσο σημαντικοί ήταν. Δυστυχώς, συχνά τους το λέμε όταν είναι πια αργά.
Αυτό που μένει
Η αγάπη που εκφράστηκε τις τελευταίες ώρες από φίλους, συναγωνιστές και ανθρώπους κάθε χώρου δείχνει ποιος ήταν. Όλοι μιλούν για έναν άνθρωπο ακέραιο, αξιόλογο γιατρό, συνεπή αγωνιστή. Για έναν φίλο με τον οποίο μοιράστηκαν διαδρομές που δεν ξεχνιούνται.
Στη μητέρα του, την κυρία Ντίνα, στην οικογένειά του και σε όλους τους αγαπημένους του ανθρώπους, εκφράζω από καρδιάς τα θερμά μου συλλυπητήρια.
Βαγγέλη, σε ευχαριστώ. Για όσα έκανες για μένα χωρίς να σου ζητηθούν, και για όσα ήσουν για όλους μας.
Table of Contents
Καλό σου ταξίδι, «Βουνό». Θα σε θυμόμαστε όρθιο.



