Γράφει: η Έλενα Γκαρτζονίκα: Φοιτήτρια του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων και Επικοινωνίας του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας και Αντιπρόεδρος του Erasmus Student Network Παντείου Πανεπιστημίου.
«Αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα σου απομείνουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις». DNA
Όταν ο Οδυσσέας Ελύτης έγραφε αυτούς τους στίχους, δεν μιλούσε απλά για ποίηση· μιλούσε για το ακατάλυτο DNA αυτού του τόπου. Είναι απαραίτητη ανάγκη να ανοίξουμε πανιά και να κυβερνήσουμε τα κύματα, χωρίς να φοβόμαστε την ανοιχτή θάλασσα, θυμίζοντας σε όλους μας ότι η εσωτερική μας δύναμη είναι πάντα μεγαλύτερη από οποιαδήποτε τρικυμία.

Μια τέτοια αίσθηση του ρίσκου καθορίζει απόλυτα τον παγκόσμιο ναυτιλιακό χάρτη. Γιατί όταν μιλάμε για την ελληνική ναυτιλία, οι περισσότεροι σκεφτόμαστε απλώς καράβια, τόνους χάλυβα και έναν «βαρύ», κλειστό, ανδροκρατούμενο χώρο.
Η ναυτιλία όμως δεν είναι απλώς επιχείρηση. Είναι τέχνη. Είναι η τέχνη να προβλέπεις την καταιγίδα πριν καν ξεσπάσει και να παίρνεις ρίσκα εκεί που οι άλλοι διστάζουν. Όπως λέει άλλωστε και η λαϊκή σοφία: «Στη φουρτούνα φαίνεται ο καλός ο καπετάνιος».
Τρεις προσωπικότητες που ξεχωρίζουν DNA DNA DNA
Κορυφαία παραδείγματα αυτής της τέχνης υπήρξαν πολλές προσωπικότητες που σφράγισαν την παγκόσμια ιστορία και έχουν επηρεάσει βαθιά την προσωπική μου ιδιοσυγκρασία.
Θα σταθώ σε τρεις: τον Αριστοτέλη Ωνάση, την Αγγελική Φράγκου και τη Μαρία Αγγελικούση.
Αριστοτέλης Ωνάσης – Το θάρρος του ρίσκου
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης — The Golden Greek — γεννημένος στη Σμύρνη, υπήρξε ένας άνθρωπος με κοσμοπολίτικες ιδέες, τεράστιο πείσμα και αντοχή.

Ξεχώρισε για το δαιμόνιο πνεύμα του, την ευελιξία του και το θάρρος στο ρίσκο, καθώς υπήρξε από τους πρώτους που στράφηκαν σε διεθνείς χρηματοδοτήσεις.
Ήξερε να βλέπει μπροστά, επενδύοντας έγκαιρα στα δεξαμενόπλοια πετρελαίου και προβλέποντας με ακρίβεια την τεράστια παγκόσμια ζήτηση ενέργειας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πάντα με συνοδεύει κάτι που έλεγε ο ίδιος:
«Πρέπει να σταματήσουμε να ζούμε με την ελπίδα ότι η θάλασσα θα ηρεμήσει κάποια στιγμή. Πρέπει να μάθουμε να σαλπάρουμε με δυνατό άνεμο».
Το μάθημα εδώ είναι ξεκάθαρο: στη ζωή και στις επιχειρήσεις η επιτυχία δεν ανήκει σε αυτούς που περιμένουν την τέλεια ηρεμία, αλλά σε όσους τολμούν, ειδικά όταν οι γύρω τους πανικοβάλλονται.
Αγγελική Φράγκου – Η δύναμη της στρατηγικής
Δίπλα του στέκεται επάξια η τέχνη του τσαγανού και της απόλυτης στρατηγικής κυριαρχίας.
Η Αγγελική Φράγκου, «η σιδηρά κυρία» της σύγχρονης ναυτιλίας, κυριαρχεί σε έναν ιστορικά ανδροκρατούμενο χώρο όχι επειδή της χαρίστηκε κάτι, αλλά επειδή επέμεινε με στρατηγική, πειθαρχία και αντοχή κάτω από τεράστια πίεση.

Η ίδια κατάφερε να συμπεριληφθεί στις κορυφαίες λίστες του Fortune, διαχειριζόμενη 173 πλοία και έναν τεράστιο τζίρο, αποδεικνύοντας ότι «αυτός ο τρόπος σκέψης, αυτή η πειθαρχία, είναι η υπερδύναμή μας».
Τι μας διδάσκει; Ότι η ανθεκτικότητα και η στρατηγική πειθαρχία δεν έχουν φύλο· απαιτούν προσαρμοστικότητα, σκληρή θέληση, ψυχραιμία και απόλυτο αυτοέλεγχο απέναντι σε κάθε δυσκολία.
Μαρία Αγγελικούση – Η αθόρυβη δύναμη
Σε αυτό το πάνθεον της αντοχής, προσωπικά θαυμάζω βαθιά και τη Μαρία Αγγελικούση.
Μια γυναίκα που συνεχίζει με αλάνθαστη στρατηγική και αθόρυβη δύναμη να κρατάει τα ηνία, διατηρώντας ακλόνητους τους δεσμούς του ομίλου με την ελληνική σημαία και τις αξίες της πατρίδας μας.

Μας αποδεικνύει ότι η κορυφαία παγκόσμια ηγεσία μπορεί να συνδυάζεται αρμονικά με την απόλυτη αφοσίωση στις ελληνικές ρίζες, αποδεικνύοντας πως η καρδιά της παγκόσμιας ναυτιλίας χτυπά ελληνικά.
Το ελληνικό DNA της ναυτιλίας
Όλη αυτή η τεράστια κληρονομιά δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά το ίδιο το DNA του Έλληνα και η πυξίδα μας.

Σήμερα, η κρίση που περνάει η χώρα μας και ο θόρυβος γύρω μας, μάς έχουν αποπροσανατολίσει, κάνοντας πολλούς να χάσουν τον στόχο και την ουσία.
Η ελληνική ναυτιλία, όμως, υπήρξε και θα παραμείνει η υπενθύμιση της πραγματικής αξίας: να κοιτάς την ανοιχτή θάλασσα χωρίς φόβο, να χτίζεις, να αντέχεις τα κύματα και να έχεις το βλέμμα πάντα προσηλωμένο στον ορίζοντα, χωρίς να συμβιβάζεσαι με τα λίγα.
Δεν είμαστε μόνο η χώρα των προβλημάτων.
Η γενιά μας δεν χρειάζεται έτοιμους δρόμους ούτε εύκολες λύσεις. Έχει όλα τα απαραίτητα εφόδια για να σταθεί στα πόδια της, να απορρίψει τη μετριότητα και να πάρει το μέλλον στα χέρια της.
Γιατί η θάλασσα δεν περιμένει κανέναν να ετοιμαστεί· το μόνο που ζητάει από εμάς είναι το θάρρος να σαλπάρουμε.




