Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναθεωρεί επίσημα τον στόχο για πλήρη εξηλεκτρισμό έως το 2035, επιτρέποντας τη συνέχιση πωλήσεων αυτοκινήτων με θερμικούς κινητήρες. EE
Υπό όρους, με στόχο τη στήριξη της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και την προσαρμογή στους αργούς ρυθμούς διείσδυσης των ηλεκτρικών. EE EE EE EE EE EE EE EE
Οι αναγνωστες μας γνώριζαν εδώ και μέρες την οριστική απόφαση της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λοιπόν επιβεβαίωσε ότι ο αρχικός στόχος για πλήρη απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης το 2035 μετατρέπεται πλέον σε μερικό περιορισμό. Αντί για 100% μείωση εκπομπών CO₂ σε σχέση με τα επίπεδα του 2021, ο νέος στόχος προβλέπει 90% μείωση, επιτρέποντας ένα 10% που θα πρέπει να αντισταθμίζεται μέσω βιοκαυσίμων, e-fuels και πράσινων υλικών, όπως ο χάλυβας χαμηλών εκπομπών. Όλα αυτά, με την προϋπόθεση ότι θα παράγονται εντός Ευρώπης.
Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για συνέχιση παραγωγής και πωλήσεων υβριδικών (PHEV, MHEV), E-REV και ακόμη και αμιγώς θερμικών αυτοκινήτων και μετά το 2035. Η Επιτροπή χαρακτήρισε την προσέγγιση ως «τεχνολογικά ουδέτερη», μια απόφαση που χαιρετίστηκε από τη βιομηχανία, ιδίως από κατασκευάστριες όπως η BMW και η Volkswagen, που είχαν πιέσει για ευελιξία, μέσω Γερμανίας και Ιταλίας.
Ο Καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς δήλωσε πως «είναι θετικό ότι η Επιτροπή ανοίγει τον δρόμο σε μια πιο ρεαλιστική ρύθμιση, μετά το σαφές μήνυμα της γερμανικής κυβέρνησης». Σημαντικές αυτοκινητοβιομηχανίες εκτιμούν πως ο αρχικός στόχος ήταν απρόσιτος, με τη διείσδυση των BEV στην ευρωπαϊκή αγορά να φτάνει μόλις το 18% μέχρι τον Οκτώβριο του 2025 – ποσοστό πολύ χαμηλό, δέκα χρόνια πριν από την αρχική προθεσμία για τις μηδενικές εκπομπές.
Η Επιτροπή, αναγνωρίζοντας τα εμπόδια στη διάδοση της ηλεκτροκίνησης (υψηλό κόστος, μικρή αυτονομία, έλλειψη υποδομών φόρτισης), περιλαμβάνει στο πακέτο μέτρων και «super credits» για μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα που κατασκευάζονται στην Ευρώπη. Κάθε τέτοιο αυτοκίνητο θα μετρά ως 1,3 στην επίτευξη των στόχων εκπομπών, ενισχύοντας έτσι την οικονομικότερη κατηγορία. Μάλιστα, οι Renault και Stellantis πίεσαν για μέτρα ενίσχυσης των μικρών μοντέλων, χωρίς όμως να γίνει αναφορά σε κάποιο καθεστώς παρόμοιο με τα ιαπωνικά Kei Cars.
Παράλληλα, δίνεται ανακούφιση και στους κατασκευαστές επαγγελματικών van, τα οποία θα αντιμετωπίζονται με ελαστικότερους μέσους όρους εκπομπών για την περίοδο 2030-2032. Οι στόχοι για το 2030 θα επανεξεταστούν και αυτοί, καθώς θα υπολογίζονται πλέον μεσοσταθμικά, όπως ήδη συμβαίνει με τους στόχους του 2025.
Ωστόσο, η ΕΕ απέρριψε ορισμένα αιτήματα της βιομηχανίας. Για παράδειγμα, δεν θα υπάρξει «πάγωμα» του utility factor για τα plug-in υβριδικά, ένα μέτρο που θα τα ευνοούσε, παρότι έχει διαπιστωθεί ότι πολλοί χρήστες δεν τα φορτίζουν όπως θα έπρεπε, αυξάνοντας τις πραγματικές τους εκπομπές.
Η Επιτροπή προωθεί επίσης την εισαγωγή στόχων μηδενικών και χαμηλών εκπομπών για εταιρικούς στόλους σε εθνικό επίπεδο, κάτι που δεν βλέπει θετικά η BMW και άλλες premium κατασκευάστριες, οι οποίες στηρίζονται σε μεγάλο ποσοστό στις εταιρικές πωλήσεις.
Οι αντιδράσεις ποικίλουν: Η Volkswagen χαρακτήρισε το σχέδιο «πραγματιστικό», η Renault είδε θετικά τις εξαιρέσεις για τα μικρά EV, ενώ η Volvo –που είχε δεσμευτεί να γίνει πλήρως ηλεκτρική πριν κάνει στροφή με επιστροφή στα υβριδικά– θεωρεί ότι το πακέτο «υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης». Όπως δήλωσε η ίδια: «Καταφέραμε να χτίσουμε πλήρη γκάμα EV μέσα σε λιγότερο από 10 χρόνια. Αν το κάναμε εμείς, μπορούν και οι άλλοι».
Ο σύνδεσμος κατασκευαστριών ACEA ανέφερε πως η ΕΕ κάνει ένα πρώτο βήμα προς έναν πιο ευέλικτο και ρεαλιστικό σχεδιασμό, αλλά προειδοποίησε ότι χρειάζονται πιο αποφασιστικά μέτρα για τη μετάβαση στα επόμενα χρόνια. Από την άλλη, η περιβαλλοντική οργάνωση Transport & Environment δήλωσε ότι η ΕΕ «επέλεξε τη πολυπλοκότητα αντί για τη σαφήνεια», κατακρίνοντας τις επενδύσεις σε υβριδικά ως χάσιμο πόρων που θα μπορούσαν να δοθούν στην ηλεκτροκίνηση.
Η απόφαση έρχεται μετά από μια σειρά υψηλού επιπέδου συναντήσεων με τη βιομηχανία μέσα στο 2025, στο πλαίσιο του στρατηγικού διαλόγου για το μέλλον του κλάδου, σχεδόν μια δεκαετία μετά το σκάνδαλο diesel της Volkswagen. Από εκείνη την εποχή, η δυσπιστία είχε διαμορφώσει μια ψυχρή σχέση μεταξύ Βρυξελλών και αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία πλέον δείχνει να εξομαλύνεται.
Το νέο πλαίσιο επιδιώκει να διασφαλίσει τον ρόλο της Ευρώπης στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία, ιδιαίτερα απέναντι στον αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα. Περιλαμβάνει επίσης δεσμεύσεις για αναθεώρηση των στόχων του 2030-2035, ενίσχυση της τοπικής παραγωγής, υποστήριξη για καινοτομία στις μπαταρίες και ανάπτυξη αυτόνομων αυτοκινήτων, με στόχο την εξάπλωση επιπέδου 3 αυτόνομης οδήγησης, κάτι που προς το παρόν επιτρέπεται μόνο στη Γερμανία.
Η συνολική προσέγγιση δείχνει ότι η ΕΕ επιχειρεί πλέον να ισορροπήσει ανάμεσα στους περιβαλλοντικούς της στόχους και στην ανάγκη να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της, με περισσότερο ρεαλισμό και λιγότερη τεχνολογική μονοκαλλιέργεια.
